O Σούλης Λιάκος μιλά στη Μίνα Μαύρου


O Σούλης Λιάκος μιλά στη Μίνα Μαύρου

Επίσημη πατρίδα του είναι η ποίηση, ενώ δηλώνει ευθαρσώς: «Ο καλλιτέχνης εδώ ακριβώς διαφοροποιείται!  Ενώ όλοι προσπαθούν να  κρύψουν τη λειψότητά τους, εκείνος όχι μόνο την προτάσσει, αλλά δημιουργεί πάνω σε αυτήν!». Ο αιρετικός και απρόβλεπτος Σούλης Λιάκος μάς μιλάει για την τέχνη του δημιουργείν, μία τέχνη που, αν δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, δεν αξίζει να υπάρχει στη ζωή σου, ή μάλλον καλύτερα δεν της αξίζεις εσύ!

  Σούλης Λιάκος συνέντευξη στη Μίνα Μαύρου για το “Μουσικόραμα”

 Μαύρου Μίνα: Κύριε Λιάκο, κοιτάζοντας τη μέχρι τώρα πορεία σας, παρατηρώ ότι επίσημα μάς έχετε δώσει τέσσερις φορές δείγματα δισκογραφικής παρουσίας, που ξεκινούν το 1996 με τις «Ιστορίες του Μεντούκα» και καταλήγουν το 2011 με τον ενσωματωμένο σε βιβλίο δίσκο, με τίτλο  «Με δυο πούπουλα στην πλάτη». Ποια ήταν η κινητήρια δύναμη για κάθε μία από αυτές τις δισκογραφικές δουλειές;
liakos 001 

Σούλης Λιάκος: Ποτέ δεν ξεκινούσα  να κάνω δίσκο. Πάντα έγραφα, για να εκφράσω μία ανησυχία που υπήρχε μέσα μου, ακολουθούμενη από μία ακαθόριστη νοσταλγία. Αυτό με έφερε σε πολύ δύσκολες καταστάσεις , ώσπου σιγά σιγά, μέσα από την εμπειρία της ζωής, κατέληξα ότι αυτό που τελικά ταιριάζει περισσότερο στον ψυχισμό μου είναι η τέχνη και πιο συγκεκριμένα η μουσική! Έγραφα κυρίως, για να αντιγράψω αυτή την ένταση που υπάρχει μέσα μου, οπότε τα τραγούδια είναι υποπροϊόν! Αυτό που με ενδιέφερε πάντοτε ήταν να μπορέσω να ισορροπήσω καταστάσεις  και, μέσα στη διαδικασία αποκατάστασης αυτής της εσωτερικής  ισορροπίας, παρήχθησαν και παράγονται διάφορα τραγούδια.

 Μαύρου Μίνα: Κάποια διαφοροποίηση που παρατηρήσατε στο έργο σας, με  το πέρασμα του χρόνου;
 Σούλης Λιάκος: Με τον καιρό αποκτάς μία εμπειρία και λες ότι αυτή η ανάγκη πρέπει να έχει μία πρωτοτυπία. Δεν χρησιμοποιείς τον ίδιο γνώμονα με αυτόν της προηγούμενης δουλειάς σου… Μαθαίνεις να εκδηλώνεσαι με έναν διαφορετικό τρόπο, για να έχεις  κι εσύ ένα ενδιαφέρον…

Μαύρου Μίνα: Διατηρείτε φαρμακείο στη Βέροια. Πώς και δεν τα παρατήσατε όλα για την τέχνη;
 Σούλης Λιάκος: Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να βιοποριστώ από τη μουσική… Ευτυχώς έχω ακόμη αυτή την πολυτέλεια, τα προς το ζην να τα βγάζω από τη δουλειά μου, ως φαρμακοποιού και να αφήνω αμιγώς ελεύθερη την έκφρασή μου, μέσα από την τέχνη.

Μαύρου Μίνα: Έτσι, δεν κάνετε εκπτώσεις ως καλλιτέχνης…
 Σούλης Λιάκος: Αυτό είναι αλήθεια… Έχω πάρα πολλούς φίλους που ασχολούνται μόνο με τη μουσική. Έρχονται φορές που  αναγκάζεσαι, ακόμα και όταν δεν έχεις όρεξη, να δημιουργήσεις, αλλά τις περισσότερες φορές κάνεις συμβιβασμούς που δεν σου ταιριάζουν.

 Μαύρου Μίνα: Έχω την εντύπωση ότι ορισμένοι σας θεωρούν τολμηρό δημιουργό…
mesa vouno c 

Σούλης Λιάκος: Ξέρω κι εγώ; (Γέλια).  Ίσως από τον τρίτο μου δίσκο, «Το μέσα μου βουνό», που έκανα κάποιους πειραματισμούς! Περιέχει διάφορα κομμάτια, τα οποία είναι αντισυμβατικά, θα έλεγα!  Γενικά, πιστεύουν οι άλλοι ότι είμαι φευγάτος και απρόβλεπτος, σαν χαρακτήρας. Πάντως η τυπολογική συμπεριφορά δεν είναι γνώρισμά μου!

Μαύρου Μίνα: Μέχρι σήμερα έχετε συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες (Ζερβουδάκης, Γλυκερία, Μουτσάτσου, Λέκκας, Ζιώγαλας). Παρόλα αυτά, δεν μάς έχετε συστηθεί μέσα από τις τηλεοράσεις. Θέλω να ρωτήσω… Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πώς φέρονται σε έναν δημιουργό της περιφέρειας; Υπάρχει κάποιος ρατσισμός;
 Σούλης Λιάκος: Κοίταξε… Έχω το συνήθειο να  τα γυρίζω όλα στον εαυτό μου. Έχουν γίνει κατά καιρούς κάποιες δημοσιεύσεις  σε μουσικά περιοδικά!
Τα τραγούδια μου τα παίζουν συγκεκριμένοι σταθμοί, μερικοί από τους  οποίους βέβαια τώρα έχουν κλείσει. Η αλήθεια είναι ότι δεν κυνηγούσα και δεν κυνηγάω την προβολή. Είμαι της γνώμης ότι,  αν αρέσει ένας  δίσκος σε κάποιον παραγωγό, θα  τον βάλει να παίξει στην εκπομπή του …

Μαύρου Μίνα: Ήρθε ποτέ η στιγμή που είπατε: «Μήπως θα έπρεπε να δοκιμάσω την τύχη μου στην πρωτεύουσα;»
 Σούλης Λιάκος: Όχι, αυτό δεν το έχω πει ποτέ, αν και είχα διάφορες «Σειρήνες»…  Σ’ αυτό βέβαια έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο και η γυναίκα μου. Είναι ο άνθρωπος, ο οποίος πάντοτε με γειώνει ομαλά και της οφείλω πάρα πολλά…

Μαύρου Μίνα: Έχετε εμμονή με το στίχο ή τη μελωδία;
poupoula b 

Σούλης Λιάκος: Από μικρός είμαι κολλημένος με τη μελωδία…. Οι μελωδίες μού  δίνουν το στίχο. Μέσα από τον ήχο, βλέπω εικόνες. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα ορχηστρικά κομμάτια, διότι μού επιτρέπουν να «πλάθω» τις δικές μου ιστορίες.

 Μαύρου Μίνα: Έχοντας διαβάσει κάποια κείμενά σας,  μού δίνετε την αίσθηση ότι η παιδική ηλικία σας σάς  σημάδεψε πολύ και  νομίζω πως σε κάθε δουλειά σας αντικατοπτρίζονται πτυχές της… Έτσι δεν είναι;
 Σούλης Λιάκος: Μέσα από την τέχνη, και τη μουσική πιο συγκεκριμένα, προσπαθώ να φτάσω σε μια αφετηρία, σε κάποιους κόμπους, κάποια στοιχεία που περιέχουν πολύ συμπυκνωμένες πληροφορίες. Δουλειά του καλλιτέχνη είναι να επεξεργάζεται συνέχεια αυτό το πράγμα, έτσι ώστε να το διαλευκαίνει κατά κάποιο τρόπο.

 Μαύρου Μίνα: Αυτοί οι κόμποι βρίσκονται συνήθως στην παιδική ηλικία;
 Σούλης Λιάκος: Ναι, πάντοτε από εκεί ξεκινάνε. Όταν γεννιόμαστε είμαστε tabula rasa (άγραφος πίνακας)!  Ό,τι ζούμε αποτυπώνεται πάνω εκεί  με πολύ μεγάλη ένταση στην αρχή της ζωής μας! Άρα, τα χαράγματα που έχουμε είναι τόσο βαθειά, που μας καθορίζουν ενδεχομένως τα όρια  όλης της  μετέπειτα συμπεριφορά μας. Ο αγώνας του ανθρώπου είναι ακριβώς το να μπορέσει να ιχνογραφήσει αυτό το χάραγμα!
Εγώ πάλι λέω ότι αυτή η αποτύπωση του χαράγματος κάποιες φορές είναι μια ανοιχτή πληγή, που ίσως οδηγεί στην παρελθοντολαγνεία.
Δεν εννοώ αυτή την επιστροφή με τρόπο μοιρολατρικό! Φαντάσου το σαν μια μήτρα που γεννάει πάντοτε! Τα όρια ήδη έχουν προδιαγραφεί από τα βιώματα που έχει ο καθένας μας.

 Μαύρου Μίνα: Και αν ενδεχομένως το περιβάλλον δεν είναι  κατάλληλο;
 Σούλης Λιάκος: Πολλές φορές το περιβάλλον είναι τόσο απαγορευτικό, που δεν μπορείς να εκφραστείς. Εκεί ακριβώς έρχεται η μαγεία και το δεκανίκι της τέχνης, που μας επιτρέπει, χωρίς να τρελαθούμε, να παραληρούμε!

Μαύρου Μίνα: Πόσο εύκολο είναι  ένας δημιουργός να αποτυπώνει τα βιώματά του στο στίχο του; Τι κινδύνους μπορεί να εμπεριέχει κάτι τέτοιο;
liakos mperta c 

Σούλης Λιάκος: Εκθέτεις στοιχεία- καταστάσεις, τα οποία θεωρείς ότι είναι πάρα πολύ σπουδαία και πολύτιμα. Εννοείται πως ποτέ δεν θέλεις να πληγωθείς. Όμως, όταν ανοίγουμε τη μαγική πόρτα της τέχνης και δημιουργούμε και αποφασίζουμε να  δημοσιεύσουμε, ήδη έχουμε περάσει αυτό το τεστ και τη διαδικασία της «κάλυψης». Όπως στην ποίηση αυτό που θέλουμε να πούμε το λέμε συγκεκαλυμμένα και συμβολικά, έτσι κάνουμε κι εδώ! Οπότε, επειδή ακριβώς  η αλήθεια μας δεν μπορεί να γίνει κατανοητή αλλά και ούτε ανεκτή από τον άλλον, γι’ αυτό πρέπει να δοθεί με έναν τρόπο μυστηριώδη.

 Μαύρου Μίνα: Πώς δηλαδή;
 Σούλης Λιάκος: Όταν δημιουργείς, από τη μία πρέπει να είσαι ειλικρινής και από την άλλη ασφαλής. Όταν εκτίθεσαι, παίρνεις το ρίσκο. Είσαι ευάλωτος, γιατί εκτίθεσαι. Κάποιος μπορεί να θέλει να σε λεηλατήσει ψυχικά. Όμως να σου πω κάτι, Μίνα; Αυτή είναι και η ομορφιά της τέχνης και της έκθεσης! Αυτή η οδύνη που μπορεί να σε πληγώσει και να σε συντρίψει ο άλλος, παράλληλα δημιουργεί μια ανάταση και μια μαγεία!

 Μαύρου Μίνα: Τι άμυνες μπορεί να αναπτύξει ένας δημιουργός, προκειμένου να μην πληγωθεί ή έστω να πληγωθεί όσο γίνεται λιγότερο;
 Σούλης Λιάκος: Η άμυνα στη συγκεκριμένη περίπτωση  λέγεται ειλικρίνεια! Πρέπει να έχει το θάρρος της γνώμης του ο δημιουργός  και να  αποδέχεται την όποια λειψότητά του. Ο καλλιτέχνης εδώ ακριβώς διαφοροποιείται!  Ενώ όλοι προσπαθούν να την κρύψουν, ο δημιουργός όχι μόνο την προτάσσει αλλά δημιουργεί πάνω σε αυτήν!

 Μαύρου Μίνα: Πότε αποφασίζετε να εκδώσετε κάποιο βιβλίο ή να κυκλοφορήσετε δίσκο;
 Σούλης Λιάκος: Το εκάστοτε έργο πρέπει να περάσει  από ένα σύνολο ανθρώπων, των οποίων τη γνώμη σέβομαι και υπολογίζω. Όταν δω ότι αυτό που έχω δημιουργήσει αφορά και άλλους, τότε το εκδίδω. Αν όμως καταλάβω ότι δεν τους αρέσει, ξέρω ότι είναι δύσκολο να το προχωρήσω, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί και το αντίθετο ελάχιστες φορές.

Μαύρου Μίνα: Βέροια… Πηγή έμπνευσης ή σημείο αντιλεγόμενο;
 Σούλης Λιάκος: Μάλλον μέρος αντιλεγόμενο… Δεν μπορώ να πω ότι είναι μια πόλη, όπου δοξολογώ.  Αυτό δεν ξέρω αν οφείλεται σε μένα ή στην πόλη.

Μαύρου Μίνα: Φαρμακοποιός, μουσικοσυνθέτης και τραγουδοποιός. Τι παραδέχεστε βαθειά μέσα σας ότι είστε;
liakos soulis 303 

Σούλης Λιάκος: Θέλω να είμαι ποιητής πάνω απ’ όλα. Ο ποιητής ποιεί ζωή κυρίως με τις πράξεις… Όλα ξεκινάνε από μία ανησυχία.. . Γιατί θέλεις να γράψεις τραγούδια; Το θαυμασμό και την επιβράβευση σίγουρα τα θέλουμε. Πέρα από αυτό όμως, πρέπει να είσαι και χρήσιμος προς τους άλλους. Όχι εντυπωσιακός… Η χρησιμότητα είναι ταπεινή τις περισσότερες φορές. Μέσα από την τέχνη ή  οποιαδήποτε ενασχόλησή σου, πρέπει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος με ό,τι συνεπάγεται αυτή η απλοϊκή έκφραση. Προσωπικά, με ενδιαφέρει ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το έργο. Αν κάποιος είναι παλιοτόμαρο αλλά μεγάλο ταλέντο, δεν με ενδιαφέρει. Είναι αιρετικό αυτό! Κάνουμε ένα έργο για να γίνουμε καλύτεροι!

 Μαύρου Μίνα: Αυτή την εποχή ετοιμάζετε κάτι;
 Σούλης Λιάκος: Αποτελώ μέλος μίας δραστήριας  ομάδας στη Βέροια, που ονομάζεται «Ποιητικός Πυρήνας». Είμαστε μία δημιουργική παρέα! Ο καθένας γράφει αυτό που θέλει, το διαβάζει ενώπιον των άλλων, δέχεται τις κριτικές… και ό,τι είναι να εκδοθεί, εκδίδεται. Οι φίλοι, λοιπόν αυτοί έχουν επιμεληθεί  και θα εκδώσουν σε λίγο καιρό  μία ποιητική μου συλλογή …

 Μαύρου Μίνα: Ποια είναι η πατρίδα σας;
liakos 005 

Σούλης Λιάκος: Η ποίηση.  Το λέω και σε τραγούδι  μου «…Πατρίδα μακρινή μου,/ που αν τη βρεις, κόβεις το νήμα σου απ’ τον κόσμο να χαθείς/ μες στ’ ουρανού τα μονοπάτια να μπλεχτείς …». Πατρίδα μας είναι αυτό που κατοικούμε μέσα μας και, όταν επιτέλους το  ανακαλύψουμε, τότε είμαστε πάρα πολύ ασφαλείς! Νιώθουμε την ασφάλεια της μάνας! Συνήθως αυτό το συναίσθημα έρχεται μέσα από ψυχολογικές και πνευματικές καταστάσεις.

 Μαύρου Μίνα: Διακρίνω στα τραγούδια σας στοιχεία από την παραδοσιακή και τη ρεμπέτικη μουσική… Κάνω λάθος;
 Σούλης Λιάκος: Όχι, δεν κάνεις λάθος… Η πραγματικότητα είναι ένα σύνολο πραγμάτων, που ξεκινάει από το παρελθόν και φτάνει μέχρι σήμερα. Το σύγχρονο δεν είναι ποτέ σύγχρονο, στηρίζεται σε κάτι άλλο. Δουλειά μας είναι να φανερώσουμε αυτή τη σύνδεση. Δεν είμαστε ουρανοκατέβατοι και γι’ αυτό την έχουμε πατήσει και σαν έθνος. Έχουμε μία συνέχεια, την οποία κάθε τόσο πρέπει να τη φωτίζουμε. Αυτό είναι η μουσική, μνήμη!

Μαύρου Μίνα: Παίρνοντας αφορμή από το τραγούδι σας  «Από καλό κι από κακό», θέλω να ρωτήσω: «Πότε ασώματες μορφές και στοχασμοί πολεμιστές θα (μας) ανταμώσουν»…  ως Έλληνες;

 Σούλης Λιάκος: Όταν αποδεχθούμε την ανεπάρκειά μας, όταν πούμε ότι αυτό ήμασταν, όταν αναλάβουμε τις ευθύνες μας, πάψουν να μας φταίνε όλοι οι άλλοι, σηκώσουμε τα μανίκια και αρχίσουμε από το μηδέν.. Τότε θα μας ανταμώσουν οι ασώματες ψυχές!

Μαύρου Μίνα: Ας το ελπίσουμε λοιπόν! Σας ευχαριστώ θερμά για την ωραία κουβέντα…
 Σούλης Λιάκος: Κι εγώ ευχαριστώ πολύ…

 

O Σούλης Λιάκος μιλά στη Μίνα Μαύρου
User Rating: 0 (0 votes)